Photos

Photographer's Note

O Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης (1765 - 6 Αυγούστου 1848) ήταν οπλαρχηγός του 1821 και πρωθυπουργός της Ελλάδας από τη θέση του προέδρου του Εκτελεστικού Σώματος του ελληνικού κράτους.

Γεννήθηκε στην Μάνη και ήταν γιος του Πιέρρου Μαυρομιχάλη, γόνου ισχυρής Μανιάτικης οικογένειας. Κατά την περίοδο του διωγμού των κλεφτών, φυγάδευσε πολλούς προς τα Γαλλοκρατούμενα Επτάνησα. Συνδέθηκε συναισθηματικά με την Γαλλία καθώς πιστευε οτι ήταν η μόνη δύναμη που μπορούσε πραγματικά να βοηθήσει τους υποδουλωμένους Έλληνες να ξεσηκωθούν. Γι' αυτό το λόγο σύναψε φιλικές σχέσεις με τον Ναπολέοντα χωρίς όμως να καταφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το 1814 διορίστηκε απο την Υψηλή Πύλη Μπέης της Μάνης.

Το 1818 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και εγκαινίασε τις εχθροπραξίες της Επανάστασης του 1821 με την εισβολή των Μανιατών στην Καλαμάτα στις 23 Μαρτίου 1821. Στις 25 Μαρτίου του ίδιου χρόνου συγκροτήθηκε η Μεσσηνιακή Γερουσία, με πρόεδρο τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, η οποία έστειλε αμέσως επαναστατική προκήρυξη στις Ευρωπαϊκές αυλές. Δύο μήνες αργότερα εκλέχτηκε πρόεδρος της Πελοποννησιακής Γερουσίας στην Μονή των Καλτετζών, στην οποία προσπάθησε να συμφιλιώσει τις αντιμαχώμενες πλευρές χωρίς ωστόσο να αποφύγει τις κατηγορίες για ιδιοτέλεια και προδοσία. Στην Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου εκλέχτηκε αντιπρόεδρος του Βουλευτικού ενώ κατα τη διάρκεια της Επανάστασης χρημάτισε πρόεδρος της Β' Εθνοσυνέλευσης (1823), πρόεδρος του Βουλευτικού (1823), πρόεδρος του Εκτελεστικού (1823), μέλος της Διοικητικής Επιτροπής της Ελλάδος και μέλος του νομοτελεστικού στην Εθνοσυνέλευση του Άστρους.

Αλλά και στον στρατιωτικό τομέα, η δράση του ήταν αξιόλογη. Πήρε μέρος στην Άλωση της Τριπολιτσάς, της Καλαμάτας και του Άργους καθώς και στην άμυνα του Μεσολογγίου. Επίσης σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε και στην άμυνα της Μάνης απο την επίθεση των Τουρκοαιγυπτίων και συγκεκριμένα του Ιμπραήμ. Κατα τη διάρκεια του Απελευθερωτικού Αγώνα δύο γιοί του Πετρόμπεη σκοτώθηκαν σε μάχες, οι Ηλίας και Ιωάννης Μαυρομιχάλης.

Στην Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας ο Πετρόμπεης αποδέχτηκε την εκλογή του Καποδίστρια ως κυβερνήτη της Ελλάδος. Με τον ερχομό του Καποδίστρια, διορίζεται μέλος στο «Πανελλήνιον» και στη Γερουσία. Η πολιτική του Καποδίστρια όμως σκόπευε στον περιορισμό των προκρίτων της Πελοποννήσου, γεγονός που επηρέαζε και την οικογένεια Μαυρομιχάλη.

Η κόντρα δεν άργησε να ξεσπάσει. Το Πάσχα του 1830 ο αδερφός του Πετρόμπεη, ο Τζανής, ξεσηκώνει όλη την Μάνη σε στάση κατα του Καποδίστρια. Ο Πετρόμπεης προσπάθησε να διαφύγει στη Ζάκυνθο αλλα συνελήφθη και φυλακίστηκε για 9 μήνες στο Ιτς Καλέ (Ακροναυπλία). Αποκορύφωμα της σύγκρουσης του Καποδίστρια με την οικογένεια Μαυρομιχάλη ήταν η δολοφονία του Καποδίστρια, το 1831 απο μέλη της οικογένειας Μαυρομιχάλη. Τον επόμενο χρόνο, ύστερα απο διαταγή του Αυγουστίνου Καποδίστρια, ο Πετρόμπεης αποφυλακίστηκε.

Στην τελευταία περίοδο της ζωής του ο Πετρόμπεης τιμήθηκε ιδιαίτερα απο την Αντιβασιλεία. Διορίστηκε αντιπροέδρος του νεοσύστατου Συμβουλίου της Επικρατείας και γερουσιαστής. Επίσης τιμήθηκε με τον βαθμό του Αντιστρατήγου.

Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Αυγούστου του 1848. Στην κηδεία του εκφώνησαν λόγους ο Σπυρίδων Τρικούπης και ο Παναγιώτης Σούτσος. Παιδιά του ήταν οι: Ηλίας, Αναστάσιος, Γεώργιος, Ιωάννης, και Δημήτρης Μαυρομιχάλης.

Petros Mavromichalis (1765-1848) (Greek: Πέτρος Μαυρομιχάλης), also known as Petrobey (Πετρομπέης), was the leader of the Maniot people during the first half of the 19th century.

Mavromichalis' family had a long history of revolts against the Ottoman Empire, which ruled most of what is now Greece. His grandfather Georgakis and his father Pierros were among the leaders of the Orlov Revolt. The revolt was followed by a period of infighting between the leaders of Mani; soon, young Petros gained a strong reputation for mediating the disputes and reuniting the warring families. During that period he also made an alliance with Napoleon Bonaparte of France, who was fighting in Egypt; Napoleon was to strike the Ottoman Empire in coordination with a Greek revolt. Napoleon's failure in Egypt doomed that plan.

By 1814 the reorganized Maniots again became a threat to the Ottomans, and the sultan offered a number of concessions to Mavromichalis, including his being named Bey, or Chieftain, of Mani - in effect formalizing the de-facto status of autonomy the region had maintained for years. Still, Petrobey continued to organize the Greek capetanei (commanders) of Morea for the revolution that was soon to come. In 1818, he became a member of Filiki Eteria, and in 1819 he brokered a formal pact among the major capetanei families. On March 17, 1821, Petrobey raised his war flag in Areopolis, effectively signaling the start of the Greek War of Independence. His troops marched into Kalamata, and took the city on March 23.


Monument of Petros Mavromichalis in Athens.After the summer of 1822, Petrobey retired from battle, leaving the leadership of his troops to his sons (two of whom were killed fighting). He continued to act as a mediator whenever disputes arose among the capetanei, and acted as the leader of the Messinian Senate, a council of prominent revolutionary leaders. He also tried to seek support from the West by sending a number of letters to leaders and philhellenes in Europe and the United States.

After the revolution, Petrobey became a member of the first Greek Senate, under the leadership of Ioannis Kapodistrias. The two men soon clashed as a result of Kapodistrias' insistence on establishing a regional administration based on political appointees, replacing the traditional system of family loyalties. Petros' brother Tzanis led a revolt against the appointed governor of Lakonia; the two brothers were invited to meet Kapodistrias and negotiate a solution but, when they showed up, they were arrested. From his prison cell, Petros tried to negotiate a settlement with Kapodistrias; the latter refused. The crisis was then settled by more traditional means: Petros' brother Konstantinos, and son Giorgós Mavromichális, murdered Kapodístrias on October 9th, 1831. Petros publicly disapproved of the murder. Kapodistrias was succeeded by King Otto, whose attitude towards the Capetanei was much friendlier. Petros became vice-president of the state council, and later a senator. He died in Athens on January 17, 1848, and was buried with the highest honors.

bema, steliosk, ChrisJ, jhm, Budapestman, greek, stelli has marked this note useful

Photo Information
Viewed: 3706
Points: 12
Discussions
  • None
Additional Photos by NICK IFANTIS (ifanik) Gold Star Critiquer/Gold Star Workshop Editor/Gold Note Writer [C: 1824 W: 52 N: 3687] (21679)
View More Pictures
explore TREKEARTH