Photos

Photographer's Note

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ

*WWW.MANI.ORG.GR*
ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΕΦ. ΤΣΙΠΗΡΑΣ ΤΟ ΒΗΜΑ (01-01-2000).


Η Μάνη, όνομα το οποίο προήλθε από τη Μαΐνη των Βυζαντινών, είναι από τους τόπους εκείνους που μπορούν εύκολα να κάνουν τον ταξιδιώτη (προσοχή! όχι τον τουρίστα, που δυτικοπρεπώς «γυρίζει για να γυρίζει», αλλά αυτόν που ελληνικά ταξιδεύει, αναζητώντας τα βαθύτερα νοήματα της ζωής) να διερωτηθεί για ποιο λόγο να οργανώσει ένα ταξίδι ως εκεί.

Μήπως για τις πλούσιες παραλίες της; Μα ένας βράχος μακρόστενος, στον άξονα Βορρά - Νότου, είναι η χερσόνησος αυτή, που λίγο είναι Μεσσηνία και πολύ είναι Λακωνία, ένας βράχος που ταξιδεύει στη συχνά φουρτουνιασμένη θάλασσα και οι ελάχιστες παραλίες που σχηματίζει μέτριες μπροστά στα κάλλη των γειτονικών του κόλπων.

Μήπως για την πλούσια φύση της; Μα στη μανή (αραιή, άδενδρη, φαλακρή) Μάνη μόνο ελιές και φραγκοσυκιές (figus barbaricus) φύονται, από τον υπήνεμο Κότρωνα ως τον ανεμοδαρμένο Σαγγιά. Και, εντάξει, υπάρχουν κάποια σπάνια φυτά και μερικά αρπακτικά πουλιά, αλλά δεν είναι δα και κανένας βοτανικός ή ορνιθολογικός παράδεισος...

Μήπως, τέλος, για την πλούσια κουζίνα της; Μα «παξιμάδια, λάδι, ελιές και λίγο τυρί» μπορεί να βολεύουν εμένα που είμαι χορτοφάγος, δεν συγκρίνονται όμως με τους δεκάδες άλλους γαστριμαργικούς λειμώνες του ελληνικού χώρου. Σύμφωνοι, υπάρχει και το σίγγλινο, αλλά πέραν αυτού έρημος ατελείωτη...


Μα τότε για ποιο λόγο να πάει κανείς ως αυτό το απώτατο άκρο του Μοριά; ρώτησα κάποτε τον, αείμνηστο σήμερα, μεγάλο ορειβάτη Πλάτωνα Μεταξά, ο οποίος με τιμούσε με τη φιλία του και παρά τα 90 χρόνια που τον βάραιναν και τη μεγάλη αγάπη του για τα Ελληνικά βουνά αγαπούσε πάντα την πεζοπορία στο Ταίναρο.

«Για το τοπίο, παιδί μου», ήταν η απάντησή του! Και ίσως εκεί να είναι κρυμμένο και το κλειδί της χαμένης μας ελληνικότητας.


Στη Μάνη λοιπόν πάμε για το τοπίο. Όχι αυτό που αλλού, ακόμη και στον Μοριά, καθορίζεται από τους ανθρώπους και εξουσιάζεται από τα δημιουργήματά τους. Αλλά αυτό που μοιάζει να έχει γεννήσει ακόμη και τον πολιτισμό αυτού του τόπου.

Τα περίφημης αρχιτεκτονικής μανιάτικα πυργόσπιτα είναι γέννημα-θρέμμα του τοπίου και όχι το αντίστροφο.

Το ίδιο και οι άνθρωποι. Όσο τραχιά είναι η γη τόσο τραχείς και οι άνθρωποι. Και ο γδικιωμός εκδίκηση της γης είναι. Και το μοιρολόι η φωνή της. Και...



SORRY FOR THE ENGLISH FROM BABELFISH
[Mani], name which emanated from [Maini] of Byzantines, is from that places that can easily make the traveller (attention! no the tourist, that “turns in order to it turns”, but the one that Greek travels, seeking the deeper meanings of life) it wonders for who reason for organising a travel as there.

for her rich beaches?
But a rock elongated, in the axis North-South, is this peninsula, that little is Messinia and is very Lakonia, a rock that travels in the often become rough sea and the minimal beaches that it shapes mediocre front in [kalli] neighbouring the trick.

for her rich nature?
But in the [mani] (thin, [adendri], baldy) [Mani] only olives and prickly pears (figus barbaricus) [fyontai], from [ypinemo] [Kotrona] as [anemodarmeno] [Saggia]. And, all right, exist certain infrequent plants and partially predatory birds, but are not [da] and no botanic or ornithological paradise… ,

finally, for her rich cooker?
But “rusks, oil, olives and little cheese” can accomodate me that am vegetarian, is not compared however with their tens other of gastronomic [leimones] Greek space. Conform, exists also [sigglino], but [peran] this desert endless… But then for who reason does go no one as this farthest utmost his Molecules? I asked sometimes the, unforgettable today, big climber Plato [Metaxa], which honoured me with his friendship and despite the 90 years that him burdened also his big love for the Greek mountains loved always the walk in [Tainaro]. “For the landscape, my child”, it was his answer! And perhaps there is hidden and the key losing us [ellinikotitas]. To [Mani] therefore we go for the landscape. No what elsewhere, even in Molecule, is determined by the persons and is dominated by their creations. But what resembles it has given birth even the culture of this place. Eminent architecture [maniatika] [pyrgospita] they are productof landscape and no reverse. The himself and the persons. As long as [trachia] it is the ground so much [tracheis] and the persons. And the [gdikiomos] revenge of ground is. And the epicedium her voice. And…

Photo Information
Viewed: 6229
Points: 38
Discussions
Additional Photos by NICK IFANTIS (ifanik) Gold Star Critiquer/Gold Star Workshop Editor/Gold Note Writer [C: 1824 W: 52 N: 3687] (21679)
View More Pictures
explore TREKEARTH