Travelogues

16/04/2007

The fourth and the best stop of our trip was Machu Piccu. There is a train from Cuzco to Machu Picchu every day. The train going drectly to Machu Piccu from Cuzco takes 3 hours and 45 minutes. But we will take the train from Ollantaytambo since we came here with the minibus. We will have 1,5 hours trip. We come to the Ollantaytambo train station very early again. The station is just like a fair ground. Street sellers, shop sellers, attack us upon our leave of the minibus. I take lots of pictures until our train comes. The most interestin one for me was the woman carring the child on her back who was tring to eat the bread in her hand. It is kþnd of saddening to see the sorrow and the half hope on the faces of the people. There are three kinds of trains which go to Machu Piccu. The first one is the one which local people use that they travel with lamas, chicken and various other animals and which is primitive. The second one is beter than that, The third one is the luxirious tourist train. While I was expecting to get on the first one with the chickens; - I remember that train from watching a geographic in my childhood- we got on the luxirious tourist train with the window roof that has the plane luxory. This makes me a little bit annoyed and I even complain a little bit but it is definite that we make a comportable journey.

With our luxirious train , passing through the Sacret Valley, along the Sacret River which we have learnt that was connecting to Amazon, watching the the river and the road surrounded with the mountains the glaziers of Ands, and we have reached to Aguas Calientes located near the Machu Piccu area after 1.5 hours of a comfortable trip. From there, we got on a small minibus and from a road which is too narrow and where two of the minibuses have to stop and give a way to the other, we have reached Machu Piccu after half an hours of a trip.

Machu Piccu located at the top of the And mountains is explored accidentally in 1911 by an American architect Hiram Birgham. Bingham who was looking for an other city, understands that he had found an other city which noother person knows the existence of. The city which is located at the top of the mountain with the classical terrace architectural constructional design of Inca people is originally as a temple complex. It has lots of places to be explored. One of the rumors state that the women were kept in here, an other rumor is that the priests were educated in here, so the place was like a university, or a school.

Machu Piccu which hypnotises everyone ith its incredible natural beauty, is visited by thousands of people from all over the world. The city is made up of many temples to sacrifice and pray to the gods. The most intereseting one that effected me was Temple Of Condor. It is not known definitely whether it was constructed as a temple or a prison. It is named Condor , since the sign on the building is like a Condor ( South African vulture). There is also a summit where there is a sun clock.

The Inca people sacrifice the best of the vegetables that they can be able to grow at the high hills of these mountains with the terrace agricultural system such as corn, potatoes, etc. Fort his reason the hills of the mountain sare full of terrace fields for agriculture. Machu Picchu is also the last point of Inca Kingdom Path that constructed the county passing the summits of the mountains. The trackers, who come from various parts of the world, get off the train at the point where called 88 th kilometres, and start valking towards Machu Picchu in 7-8 days, sleeping in their sleeping bags.

Machu Piccu means old mountain in the Inca language (originally in the Keçhua language). And acrross there is Wayna Piccu which means new mountain. The mountain seen at the back stage of the photographs is Wayna Picchu.We start to climb Machu Piccu at an unclear timing.

Our local guide tells us that the weather can change so we beter take our raincoats with us. This annoys us a little bit. The sky is full of crowds and gloomy a little bit. I guess the terraces that we are going to climb are 600-700 mt. above from where we are. Our Turkish guide Güneþ who is also a climber approves mu guess. The height makes all of us worried a little bit. Our other guide who is from Peru, Janet, acompanies us till the middle of the ruins, tells us the places that she finds important and then she says “you have 2 hours” and dissapears. We understand that what needs to be told have finished. Now time to stare...

We have 2 hours now, From where our local guide left us to where I intended to take the pictures of the panaroma is approximediately 500 meters high. I am looking for partners for this job. 3-4 people gives up. Our brave doctors and our Turkish guide Güneþ accompanies me. Ýlham (who is my wife) sticks to my arm not to let me go. She talk about my heavy load and I would be tired and so on. (my heavy load is the 20 kilos of camera bag, finished water bottle, raincoat and a pullower) But she can not succeed and she has to follow us... I am at the place where I have always seen tha pictures of , and I have always dreamt of taking one day. I went up to there,and if I can not manage to take some , I would not survive. In half an hours time, giving short breakes of 4-5 times , we reach to the point I intend.

The crowd which closed the whole scene starts to dissapear at some parts while we were resting a little bit. I look and I start to get excited., the crowd opens some more and a light fills the open space directly towards the ruins. I shout at the people who are planning to take photographs in an anxiety. There is a perfect light at the perfect spot, enlighens the ruins…Everyone hold their breath. A light that we can not even see at the cover pages of boks at the book store., enlighens the ruins sometimes, the terraces sometimes, the hills sometimes. If a decide to setle a light stage to the area, I can manage to have that much of a perferct light. I forget myself lost in excitement, hearing the voice of Ýlham, I start to stare by giving a short break. There is a perfect light and a perfect vision in front of us. Then back to taking photographs…

Across the place we have been and at the back of it at a height which is 200-250 mt., there are two points. The one accross us is Wayna Piccu. The one at the back of us, I learnt later on that it has been the last point of the Inca Kingdom Path; th classicalMachu Piccu photographs. I wanted to climb the both of it but there is neither time for it nor my energy.

I think that the number of photographs that I have taken are less. But time to go back is approaching. We need to catch up the return train and they were having everyone to leave the area before 3 oclock. Nobody wants to leave and go back. We have to go down unwillingly. When we get on the minibus, everyone is astonished but have a big smile on their faces. It was a good decision to be here…

Türkçe Metin -------------------------

16/04/2007

Turumuzun dördüncü ve bence en güzel duraðý ve yolculuðu Machu Piccu. Cuzco'dan her gün Machu Picchu'ya tren kalkýyor. Cuzco'dan direk Machu Piccu'ya giden tren yaklaþýk 3 saat 45 dakika süren bir yolculuk yapýyor. Fakat biz Ollantaytambo'ya kadar olan mesafeyi minibüsle gezerek katettiðimiz için trene buradan bineceðiz. 1,5 saatlik bir tren yolculuðumuz var. Yine sabah erken saatte Ollantaytambo tren istasyonuna geliyoruz. Ýstasyon bayram yeri gibi. Seyyar satýcýlar, sabit satýcýlar, midibüsten iner inmez kolumuza yapýþýyorlar. Ýstasyonda bineceðimiz treni beklerken bolca fotoðraf çekiyorum. En çok ilgimi çeken sýrtýnda elindeki ekmeðini kemiren çocuðunu taþýyan bir satýcý kadýn. Ýnsanlarýn yüzünde hüznü ve buruk umudu ayný zamanda görmek biraz içini burkuyor insanýn. Machu Piccu'ya giden üç çeþit tren var. Ýlki yerel halkýn da kullandýðý; lama, tavuk, ördek ve bilumum hayvanla birlikte yolculuk yapýlan en ilkel tren. Ýkincisi bundan biraz daha hallice. Üçüncüsü de lüks turist treni. Ben aslýnda tavuklu ördekli halk trenine bineceðimizi düþünürken; -çocukluðumda seyrettiðim bir belgeselden bu treni hatýrlýyorum- biz uçak lüksüne sahip tavaný camdan, lüks turist trenine biniyoruz. Bu duruma biraz bozuluyorum, hatta itiraz bile ediyorum ama konforlu bir yolculuk yaptýðýmýz da aþikar.

Lüks Trenimizle Kutsal Vadi denilen bölgenin içinde ve biraz daha ilerde Amazon'a katýldýðýný öðrendiðimiz Kutsal Nehir boyunca daðlarla çevrili yolumuzda Andlardaki buzullarý ve kimi yerde durgun fakat çoðu yerde azgýn nehri seyrederek; 1,5 saat süren keyifli bir yolculuktan sonra Machu Piccu eteklerindeki Aguas Calientes'e ulaþýyoruz. Oradan da dolmuþ minibüsle, birbirleriyle karþýlaþtýklarýnda, birinin durup diðerine yol verdiði kadar dar bir dað yolundan; yarým saatlik bir yolculukla Machu Piccu'ya varýyoruz.

And Daðlarýnýn zirvesinde yer alan Machu Piccu 1911 yýlýnda Amerikalý mimar Hiram Birgham tarafýndan tesadüf sonucu keþfediliyor. Aslýnda baþka bir þehri arayan Bingham, kýsa sürede daha önce kimsenin hatta yerlilerin bile varlýðýndan habersiz olduðu, yeni bir keþif yaptýðýný anlýyor. Ýnkalarýn klasik teraslý mimari tarzýyla daðýn zirvesine oturtulmuþ olan kent, aslýnda bir bir tapýnak kompleksi. Hala keþfedilmemiþ bir çok yeri var. Bir rivayete göre kadýnlar burada tutuluyormuþ; baþka bir rivayete göre de burasý rahiplerin yetiþtirildiði bir üniversite, okul iþlerini görüyormuþ.

Muhteþem manzarasýyla herkesi büyülen Machu Piccu hergün dünyanýn dört bucaðýndan binlerce insan tarafýndan geziliyor. Kent tanrýlara kurban sunmak ve adak adamak amacýyla yapýlmýþ birçok tapýnaktan oluþuyor. Beni en çok etkileyeni Temple Of Condor. Tapýnak mý hapishane mi olarak yapýlmýþ tam bilinmiyor. Binanýn üzerindeki þekil Condor'u (Güney Afrika akbabasý) anýmsattýðý için adýný buradan almýþ. Bir de güneþ saatinin bulunduðu bir zirve var.

Ýknalar çok eðimli olan bu arazide teraslý tarým tekniðiyle yetiþtirebildikleri ürünlerin (mýsýr, koka, patates) en yüksek kalitede olanlarýný bu tapýnaklarda tanrýlara sunuyorlar. Bu nedenle zirvenin etekleri teras þeklinde tarlalarla kaplý. Machu Picchu ayný zamanda daðlarýn zirvelerinden geçerek ülkeyi baþtan baþa kat eden Ýnka Kraliyet Yolu'nun da son noktasý. Dünyanýn çeþitli yerlerinden gelen yürüyüþçüler, trenden 88. kilometre adý verilen yerde inerek Machu Picchu'ya yürüyerek ve çadýrlarýnda konaklayak 7-8 günde bu yoldan ulaþýyorlarmýþ.

Machu Piccu inka dilinde (aslinda Keçhua dilinde) eski dað demek. Bir de tam karþýsýnda Wayna Piccu var bu da yeni dað demek. Fotoðraflarda kalýntýlarýn arkasýnda görünen dað Wayna Picchu. Biz çok belirsiz bir havada Machu Piccu'ya týrmanmaya baþlýyoruz.

Yerel rehberimizin havanýn sürekli deðiþken olabileceði ve yanýmýza yaðmurluklarýmýzý almamýzý tembihlemesi biraz canýmýzý sýkýyor. Gökyüzü þimdilik yoðun bulutla kaplý ve kasvetli bir hava var. Týrmanacaðýmýz en yüksek teraslar bulunduðumuz yerden 600-700 mt. yukarýda olduðunu tahmin ediyorum. Ayný zamanda daðcý olan Türk rehberimiz Güneþ'de beni doðruluyor. Yükseklik hepimizin gözünü biraz korkutuyor. Peru'lu rehberimiz Janet, bize kalýntýlarýn ortalarýna kadar mihmandarlýk ediyor, tapýnaklarý ve kendince önemli bulduðu yerleri anlatýyor ve sonra “2 saatiniz var” deyip ortadan kayboluyor. Meðerse anlatýlacaklar bitmiþ... Seyir zamaný.

Bundan sonra 2 saat vaktimiz var, yerel rehberin bizi býraktýðý yerle, panoramanýn fotoðrafýný çekmeyi gözüme kestirdiðim noktanýn arasýndaki dik yokuþ yaklaþýk 500 metre yukarý týrmanmak için gruptan yanýma ortak arýyorum. 3-4 kiþi vazgeçip dönüyor. Cevval doktorlar ve rehberimiz Güneþ hemen fýrlýyorlar. Ýlham (eþim olur kendisi) koluma asýlýyor, çýkmamý istemiyor. Kendimi yoracaðýmdan ve yükümün aðýrlýðýndan filan bahsedip vazgeçirmeye çalýþýyor. (bu arada yüküm 20 kiloluk bir fotoðraf çantasý ve içi boþalmýþ bir su þiþesi, yaðmurluk ve kazak) Ama baþarýlý olamayýp peþimize takýlýyor mecburen... Yýllardýr fotoðraflarýný gördüðüm, çekmeyi hayal ettiðim yerdeyim. Oraya kadar gitmiþim, o fotoðrafý çekmezsem kahrolurum. Yarým saat içinde 4-5 kez durup nefeslenerek sonunda gözüme kestirdiðim noktaya çýkýyoruz.

Nefes nefese dinlenmeye çalýþýrken bulunduðumuz tüm bölgeyi kapatan bulut biraz aralanýyor. Bakýyorum ve heyecanlanýyorum, bulut daha da açýlýyor ve kalýntýlarýn bulunduðu bölgeye doðru bulutlarýn arasýndan bir iþik huzmesi hýzla harek etediyor. Heyecanla fotoðraf çekecek herkese baðýrýyorum. Tam doðru noktada nefis bir ýþýk, kalýntýlarýn tam ortasýný aydýnlatýyor. Herkesin nefesi kesilmiþ durumda... Kitapçýlarda gördüðümüz kitaplardaki fotoðraflarda bile olmayan bir ýþýk; bazen daðý, bazen kalýntýlarý, bazen teraslarý, bazen yamaçlarý aydýnlatýyor. Abartmadan oraya bir ýþýk seti kurmaya kalksam ancak bu kadar aydýnlatabilirim. Heyecandan kendimi kaybediyorum, Ýlham'ýn seslenmesiyle biraz duruyor ve seyrediyorum. Nefis bir ýþýk ve nefes kesen bir manzara var karþýmýzda... Sonra yine fotoðraf çekmeye devam...

Bulunduðumuz noktanýn tam karþýsýnda ve arkasýnda biraz daha yüksek (200-250 mt. kadar daha yüksekte) iki nokta var. Karþýmýzda olan Wayna Piccu. Arkamýzdakinin ise Ýnka kraliyet yolunun son noktasý olduðunu sonradan öðrendiðim; kitaplarda gördüðümüz klasik Machu Piccu fotoðraflarýnýn çekilmiþ olduklarý nokta olduðunu farkediyorum. Her ikisine de çýkmak istiyorum, fakat oraya çýkmaya ne zaman var, ne de gözüm kesiyor.

Çektiðim fotoðraflarýn sayýsýnýn az olduðunu düþünüyorum aþaðý ama inme vakti de yaklaþýyor. Dönüþ trenine yetiþmemiz gerek ve ayrýca saat 3'ten sonra burayý boþaltýyorlarmýþ. Kimse aþaðý inmek istemiyor, ayaklarýmýz geri geri gitse de iniyoruz. Minibüse bindiðimizde, herkes biraz þaþkýn ama yüzlerinde kocaman bir gülümsemeyle birbirine bakýyor. Ýyiki gelmiþiz...