Photos

Ένα παραδοσιακό χωριό σκαρφαλωμένο στους πρόποδες του Πελινναίου, περικυκλωμένο από πυκνή βλάστηση, είναι το αμέσως επόμενο χωριό, μετά τις Αμάδες.

Το όνομά του οφείλεται πιθανόν στη λέξη Βίκα (= Σφίγγα) ή Βικίον (= γυάλινο ή από κασσίτερο αγγείο)

Στο Βίκι μπορεί κανείς να θαυμάσει την εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, το καμπαναριό, το πετρόχτιστο Ηρώο των πεσόντων κατά τους πολέμους του 1912 και 1940, το παμπάλαιο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής, κτίσμα του 17ου αιώνα.

Τριάντα μέτρα νοτιοδυτικά του περιβόλου του Αι Γιάννη ορθώνεται δρυς διαμέτρου 6 μ., ο οποίος διχάζεται σε δυο τεράστια δέντρα.

Έξω από το Βίκι, στα ανατολικά, σώζεται ένας ερειπωμένος πύργος. Σε καμιά από τις πλευρές του δεν υπάρχουν θύρες ή παράθυρο, εκτός από κάποιες στρογγυλές οπές.

Τέλος το Μετέωρο του Βικίου, η κατάφυτη κοιλάδα του, ο συγκλονιστικός κώνος της κορυφής του Πελινναίου και η γαλάζια θάλασσα, προκαλούν τον επισκέπτη για ακόμα μια στάση ξεκούρασης.