Photos

Małołączniak (słow. Malolúčniak, 2095,6 m n.p.m.) – szczyt w Tatrach Zachodnich należący do masywu Czerwonych Wierchów. Na wschód sąsiaduje z Kopą Kondracką, oddzielony od niej Małołącką Przełęczą (1924 m), na zachód z Krzesanicą poprzez Litworową Przełęcz (2037,0 m). Jest to dosyć dobrze wyodrębniony szczyt. Na południe jego zbocza opadają do słowackiej Doliny Cichej, w północno-zachodnim kierunku tworzy długie ramię, tzw. Czerwony Grzbiet oddzielający Dolinę Małej Łąki od Doliny Miętusiej. Czerwony Grzbiet ma niewielkie stosunkowo nachylenie i płaski, długi grzbiet, ale niżej jego zbocza podcięte są stromymi urwiskami Wielkiej Turni. Poniżej Kobylarzowego Siodełka w zakończeniu tego grzbietu znajduje się kilka turni o urwistych ścianach: Pośrednia i Skrajna Małołącka Turnia, Zagonna Turnia i Kobylarzowa Turnia.

Małołączniak zbudowany jest z wapieni i dolomitów, a część szczytowa od wysokości ok. 1840 m przykryta jest warstwą skał krystalicznych i porośnięta niską murawą z granitolubnymi gatunkami boimki dwurzędowej i sitem skuciną. W lecie czerwieniejące końce ich pędów nadają Małołączniakowi czerwone zabarwienie. Na stokach wschodnich i w okolicach Małołąckiej przełęczy w lipcu zakwitają licznie piękne i duże kwiaty rzadkiej rośliny tatrzańskiej – pełnika siedmiogrodzkiego, tworzącego tutaj duże kępy.

W północnych zboczach Małołączniaka znajdują się najgłębsze jaskinie Tatr: Jaskinia Wielka Śnieżna i Śnieżna Studnia. Ostatnim dużym odkryciem speleologicznym w Tatrach jest Siwy Kocioł, również położony w zboczach Małołączniaka.