Photos

The Basilica Cistern
--------------------------
is the largest of several hundred ancient cisterns that lie beneath the city of Istanbul (formerly Constantinople), Turkey. The cistern, located South West of the Hagia Sophia on the historical peninsula of Sarayburnu, was built in the 6th century during the reign of Byzantine Emperor Justinian I.
The second Medusa head pillarThis subterranean structure's name derives from a large public square on the First Hill of Constantinople, the Stoa Basilica, beneath which it was constructed. According to ancient historians, Emperor Constantine constructed a structure which was later rebuilt and enlarged by Emperor Justinian after the Nika riots of 532. It provided water for the Great Palace of Constantinople and other buildings on the First Hill, and continued to provide water to the Topkapi Palace after the Ottoman conquest in 1453 and into modern times.
Measurements and data
This cathedral-sized cistern is an underground chamber of 143 metres (470 ft) by 65 metres (210 ft), capable of holding 80,000 cubic metres (2,800,000 cu ft) of water, and covering an area of 9,800 square metres (105,000 sq ft). The large space is broken up by a forest of 336 marble columns each 9 metres (30 ft) high. The columns are arranged in 12 rows each consisting of 28 columns, spaced 4.9 metres (16 ft) apart. The capitals of the columns are mainly Ionic and Corinthian styles, with the exception of a few Doric style with no engravings.
The cistern is surrounded by a firebrick wall with a thickness of 4 metres (13 ft) and coated with a special mortar for waterproofing. The cistern's water was provided from the Belgrade Woods—which lie 19 kilometres (12 mi) north of the city—via aqueducts built by the Emperor Justinian.
The cracks and the columns were repaired in 1968. Having been restored in 1985 by the Istanbul Metropolitan Museum, the cistern was once again opened to the public on 9 September 1987. It is a popular tourist attraction.
Medusa column bases
Located in the northwest corner of the cistern, the bases of two columns reuse blocks carved with the visage of Medusa. The origin of the two heads is unknown, though it is thought that the heads were brought to the cistern after being removed from a building of the late Roman period. Tradition has it that the blocks are oriented sideways and inverted in order to negate the power of the Gorgons' gaze.
for more information click here.


Yerebatan Sarnıcı
----------------------------
İstanbuldaki en büyük kapalı sarnıçtır. Ayasofya binasının batısındaki küçük binadan girilir. Sütun ormanı görünümündeki mekanın tavanı tuğla örülü, çapraz tonozludur. Zamanında civardaki bir bazilikadan dolayı bu isimle anılmıştır.
Tarihi Civardaki saraylara su sağlamak için I. Justinyen (527-565) devrinde yapılmıştır. Sarnıç, 143 metre uzunluk ve 65 metre genişliğiyle toplam 9.800 metrekarelik bir alanı kapsamaktadır 28 x 12 sıralı sütunların toplamı 336 adet olup, sütun başlıkları genellikle İyon ve Korent üslupları taşımaktadır. Ancak az sayıda işlenmeden bırakılmış Dor sitili başlıklara da rastlanmaktadır. Sarnıç, 4 metre kalınlıkta, pişmiş tuğladan yapılan duvarla çevrelenmiş ve su yalıtımı amacıyla özel bir harçla sıvanmıştır.
Zamanında su seviyesi mevsimlere göre değişen sarnıcın, doğu duvarındaki değişik seviyelerdeki borular vasıtasıyla dışarıya su verilmiştir. Su seviyelerinin bıraktığı izler, sütunlarda görülebilir. Sarnıcın su gereksinimi, şehrin 19 km. kuzeyindeki Belgrad Ormanları'ndan imparator Jüstinyen (Justinianus) tarafından yaptırılan su kemerleriyle karşılanmıştır.
1984'de büyük tamirat sırasında zemin temizliği yapılmış, 1 metreden fazla çamur temizlendiğinde orijinal tuğla taban ve 2 sütun altında Medusa kafalı mermer bloklar ortaya çıkarılmıştır. İnşa edilen yol sayesinde de sarnıç içini dolaşmak mümkün olmuştur. Sarnıçta zaman zaman konserler ve çeşitli kültürel etkinlikler düzenlenmektedir.
Medusa başlı sütunlar
Yerebatan Sarnıcı'nda Medusa başlı iki sütun kaidesinden biri. Medusa başı ters durmaktadır
Sarnıcın kuzeybatı köşesindeki iki sütunun altında kaide olarak kullanılan iki Medusa başı Roma çağı heykeltraşlık sanatının örneklerindendir. 4. yüzyıla ait bu başların hangi yapıdan alınarak buraya getirildiği konusunda kesin bir bilgi olmamakla birlikte genç Roma Çağı'na ait antik bir yapıdan sökülerek buraya getirldiği ve sarnıcın inşasında salt sütun kaidesi olarak ihtiyaç olduğu için kullanıldığı görüşü araştırmacılar arasında genel kabul görmektedir.(Başka bir görüşe göre de Medusa başlarının birinin yan birinin ise ters cevrilmiş olmasının sebebi olarak çoktanrılı dinden tektanrılı dine geçiş döneminde bunu bir tür anlatım gibi değerlendirmek mümkündür). Bir rivayete göre de Medusa'nın kafasının ters konulmasının nedeni ona bakanların taş olmasıdır. Bir başka açıklamaya göre Jüstinyen Arap ordusunun İstanbul'a doğru yola çıktığını duyduğunda hızla bu sarnıcın yapılma emrini vermiştir. Bu durumda Arap ordusu kenti kuşatmadan önce sarnıcı hızla yapmaya çalışan Bizanslılar için iç dekorasyondan ziyade sarnıcın hızla tamamlanması önem taşıyordu. Bu yüzden, sütun kaidesi olarak kullanılan taşların düz ya da ters veya yatık kullanılmasının estetik değerinden ziyade inşa değeri, yani yapının bir an önce inşa edilmesi, tamamlanması önem taşımaktaydı...

Detay bilgi için Tıklayın.