Photos

coco (27790) 2009-06-19 14:05

Witaj Jerzy.

Smart, very smart work with a good composition and DOF. The light was great too and I love the use of the black and white here.

Well done.

Traczewska (7016) 2009-06-20 13:39

Wzruszajaco, poruszajace.

Rozaniec zamiast byc podtrzymywanym przez dlonie, jakby sam w swojej lancuszkowej watlosci byl oparciem dla tych kruchych koscistych konstrukcji powleczonych pergaminem. One juz same nic nie uciagna, moga sie tylko uchwycic nadzieji, i chyba wlasnie to widzimy..

Cialo przekwitle, co jest oczywiscie truizmem, to absolutnie niekonczacy sie temat. Czas okrutnie niszczy, jakby w starosci na nic juz byly kraglosci, obfitosc, urok, czlowiek sie kurczy, blaknie, niknie, chyli glowe, pokornieje.. mocny papier co wszystko mial wytrzymac zamienia sie we wstrzasana najdrobniejszym powiewem powietrza, bibulke. Przedziera sie w najmniej odpowiednich miejscach. Wstydliwie obnaza braki.

Wraz z przemijaniem zamiast cienia pojawia sie lek. Bo to zdjecie, dla mnie jest wlasnie o leku. I o tym, ze czlowiek w strachu, jak bluszcz, desperacko chwyta sie oparcia. Tu: Rece zamienione w bluszcz uczepiony koralikow obietnicy ciaglosci..

B.podobaja mie dwie przestrzenie swiatla - ciemnosci nad, jasnosci, pod dlonmi.. dodatkowo wzmagaja dramaturgie swietnie zobaczonego detalu.

To moze zabawne ale patrze teraz na moje, piszace, dlonie i jestem im wdzieczna za energie i blask.
Wiec wazne memento?

Dwie dlonie starej kobiety i "rekwizyt" a zrobil nam sie caly fotograficzny spektakl. Bez dzwieku bo w obliczu oczywistosci milczenie pojawia sie samo. Wydaje sie ciekawsze niz jakakolwiek wysilona narracja. Cisza nie zawodzi.

B. do mnie trafia ten obraz:)

z serdecznosciami, agn

mapek61 (3927) 2009-11-10 4:21

Witam,
o tym zdjêciu mo¿na by wiele pisaæ, a i tak wszystko za ma³o, bo "jêzyk giêtki nie przeka¿e co pomy¶li g³owa i co czuje serce".
Gratulujê i dziêkujê.
Marek