Photos

Την πρώτη φορά που ανέβηκα το βουνό Περιστέρι από την πλευρα των χωριών του Ασπροποτάμου ήταν τον Ιούνιο του 1993 σε ηλικία 15 ετών.Από τότε θυμάμαι τον ατελείωτο χώματόδρομο (που τώρα έγινε άσφαλτος) τα καταπληκτικά δάση κυρίως λίγο πριν το Χαλίκι (που ευτυχώς υπαρχουν και τώρα) και την πρώινή πάχνη στα υψίπεδα του όρους Περιστερίου αν και ήταν 20 Ιουνίου.
Από εκείνη την ανάβαση δεν έχω καθαρές φωτογραφίες, πάντα όμως ήθελα να ξαναπάω αρχές καλοκαιριού με τέλος της Άνοιξης όταν το φρέσκο χορτάρι και οι άσπρες πέτρες του βουνού λάμπουν στον δυνατό ήλιο.
Ως που το 2001 κατα τις 20 Μάιου απόφασίζω ότι η ατμόσφαιρα είναι αρκετά καθαρή και ότι πρέπει για φωτογραφίες και προτείνω το πρωί σε ένα φίλο να πάμε στο Περιστέρι.Κινηθήκαμε γρήγορα (από τα Τρίκαλα όπου μένω) και μεσημερανές ώρες κάναμε την ανάβαση.Ο αέρας κρύος και ο ήλιος καυτός και από την κορυφή η θέα προς το Νότο που χρόνια περίμενα να ξαναδώ Τζουμέρκα, Καταραχιάς,Κακαρδίτσα όλες οι κορυφές που μου είχαν κάνει τόση εντύπωση στην πρώτη ανάβαση φαινόταν τώρα πιο βατές και πιο ήμερες.
Στη δεύτερη αυτή ανάβαση ανακάλυψα και το κόσμημα του βουνού τη Βερλίγκα (η όμορφη λιμνούλα του Περιστερίου) τη διέκρινα οπως ανέβαινα για την κορυφή και αποφάσισα στο κατέβασμα να παρακάμψω ωστέ να βρεθώ στα γαλήνια νερά της.
Εδώ ειναι μια φωτογραφία κοντα στο σημείο που αρχίσαμε την ανάβαση κοιτώντας προς τα Νότια (ότι φαίνεται ανήκει στο Περιστέρι από την πλευρά της Θεσσαλίας) οι κορυφές ειναι περίπου 2200μ που φαίνονται.Πίσω από τη δεξιά στο κάδρο κορυφη (αυτή με το χιόνι ) είναι περιοχή των τα ξακουστών Ηπειρώτικων χωριών Καλαρρυτών και Συρράκου.