Photos

Hindli dostların tavsiyesi ile Diwali kutlamaları için Anjuna’dan Calangute gaz verdim dün akşam… Burada alaca karanlık çok kısa, güneş battıktan on, on beş dakika sonra karanlık basıyor..Güneşin batışını izlemeden yola koyuldum.Yol boyu bütün Hindu evlerinde bol renkli, çoğu parlak, albenili fenerler ve ışık kordonları asılıydı. Ve birçoğun da iki üç metre boyunda hatta bazıları daha büyük her renkten birbirinden korkunç şeytan heykelleri vardı. Bir çoğu özenle hazırlanmış, duman, yaprak, ışıklar, neonlar ile süslenmişti. Bazıları hareketliydi…Genellikle başlarında çocuklar ve gençler küçük guruplar halinde bekliyordu ve tümün de müzik çalıyordu…Goa’ya has olanından..Öğrendiğim kadarıyla sabah dört, beş arası yakılacaklardı…Bu atmosfer içinde yarım saatlik bir yolculuktan sonra Calangute vardım…Meydanda bir tapınak diğerleri gibi fenerler ve renkli ışıklarla donatılmıştı..Bir fakla burada bir sahne kurulmuş ve ufak bir kitle toplanmıştı…Karar verdim buraya takılmalıydım…Akşamın bu ilk saatlerinde kamyonetlere yüklenmiş şeytanlar , önlerinde davulların çalındığı diğer araçlarla beraber yollarda büyük bir şamata ile dolanıyorlardı..Derken tapınaktaki kalabalık artmaya başladı..Ve ilk maytap sesleri..Ve aydınlığı ..Başlıyordu şenlik..Bir kamyonet göründü,iki tarafında dans eden Hintli kadınlar ile..Ve harika bir müzik eşliğinde..…Kimdi kamyonetteki..Bol bol deklanşör basarak yaklaştım… Tütsüler, şamdan, önünde meyve tabağı , yaseminlerle süslenmiş mis gibi kokan bir kamyonetle gelen tanrı Shiva’idi. Kalabalığın tüm ilgisi dansa yönelmişti…Ve bu sırada büyük tanrı Shiva tahminimin aksine mütevazi bir köşeye yerleştirildi..Ve dans devam etti hareketli Hint ezgileri ile…Derken sahnenin ışıkları yandı…Ve program başladı..Beş, altı solist ile iki dekolte giysili dansçı genç hanım sürekli değişerek hareketli bir tempo ile kalabalığı coşturdular..Şarkılar Hindi, Konkani, Marathi dillerinde idi...Ve tümü neşeli hareketli coşku dolu parçalardı… Kitlede dans etmeye başladı…Tapınak bahçesinde nefis bir eğlenceye dönüştü gece…Bir Ortadoğulu olarak hiç te alışık olmadığım görüntülerdi..Gece boyu şeytan yüklü kamyonetler tapınağın çevresinde turladılar…Saatler saatleri kovaladı…Artık ne zaman bitecek ve kitle ne yapacak diye düşünmeye başlamıştım…Ama şarkılar bir türlü bitmiyordu…dansta….Ve Anjuna’ya yola çıktım…Hindistan cevizi ormanı altında ıssız dar yollardan geçerek ilerliyordum..Bir kaç yüz metrede bir gecenin karanlığını dağıtan korkunç şeytan görüntüleri eşliğinde… Ve yollarda in cin top oynuyordu..Heykellerin başlarında bir iki genç vardı ve onlarda genellikle uyukluyordu…Ve terlikli, şortlu yola çıkmış ben yarın saatlik bu yolculukta alabildiğine üşüdüm. Kaderde Hindistan’da üşümekte varmış..Ortalık bir şenlik görüntüsünden çıkmış koyu bir karanlığa gömülmüştü…Ve eve vardım..Umduğum kadar renkli olmamıştı sonu. Şeytanlar bu gece yakılmıyacakmıydı yoksa?? Bilgisayarı açıp fotoğrafları tam yüklemeye başladım ki her yerden maytap ve havai fişek sesleri gelmeye başladı…Daha kalın giyinip kendimi attım yollara..Chapora’ya doğru inmeye başladım, yol boyu evlerin önlerinde ve sokaklarda yanmakta olan şeytanlar vardı…Etrafları genellikle tenha idi…Ama ben birinin yanışını baştan sona izlemek istiyordum..Ve derken bir tane henüz yakılmamış 4 metre boylarında özenle hazırlamış bir şeytan buldum…Namaste dedikten sonra yarım saat sonra yakılacağını öğrendim…Hemen ilerde az önce yakılmış bir şeytana yaklaştım..Ve ateşinde bir güzel ısındım…Derken bizim yeşil şeytan sökülüp 20 metre ileride açıklık bir alana taşındı. Hindistan’da beklenmeyecek bir hızda yeniden kuruldu..Ve ateşe verildi başında toplanmış 20, 25 kişilik genç ve çocuklardan oluşan gurup tarafında…Şeytana atılan maytaplardan canımı zor kurtardım..3 5 kare çekeyim derken. İşte Diwali’nin ilk gece öyküsü böyle…Üç gün daha sürecek, bakalım neler göreceğiz, önümüzdeki günlerde. Fotoğrafların bir kısmını sizlerle paylaşacağım…Aklıma gelmişken Diwali ışık festivali. Işığınız bol, günleriniz aydınlık olsun…Selamlar. Bir de bütün tören boyu elimde koca SLR ile hiç bir ters bakışla karşılaşmadan rahatlıkla çalıştım…Üstelik güler yüz ve saygı görerek..Aynı Ortadoğu’daki gibi değilmi????? Saygılar…